Chicken alfredo slowcooker: zo maak je het romig en smaakvol

Chicken alfredo uit de slowcooker is verrassend eenvoudig te maken: je legt de kip in de pot, voegt een romige alfredosaus toe en laat alles op lage temperatuur gaar worden. Het resultaat is malse kip in een dikke, knoflookrijke saus, zonder dat je de hele tijd in de keuken hoeft te staan.

Wat heb je nodig voor chicken alfredo uit de slowcooker?

De basis is eenvoudig. Je hebt kipfilet of kippendijen nodig (kippendijen blijven iets malser), een pot alfredosaus of zelfgemaakte roomsaus, knoflook, geraspte Parmezaanse kaas en eventueel broccoli als groente. Kruiden als Italiaanse kruiden, peper en zout maken de smaak compleet. Voor pasta gebruik je penne of fettuccine, die je apart kookt en vlak voor het serveren door de saus mengt.

Wil je het helemaal zelf maken in plaats van een kant-en-klare saus te gebruiken? Meng dan slagroom, boter, Parmezaanse kaas en knoflook in de slowcooker. Die ingrediënten geven je veel meer controle over de dikte en smaak van de saus.

Chicken alfredo slowcooker: stap voor stap

Volg dit stappenplan voor een goed resultaat:

• Leg de kipfilets (of kippendijen) als eerste in de slowcooker.
• Voeg de alfredosaus toe, samen met fijngehakte of geperste knoflook.
• Wil je broccoli erbij? Voeg die pas in het laatste half uur toe, zodat het niet te slap wordt.
• Kook op laag gedurende ongeveer 4 uur, of op hoog gedurende 2 tot 3 uur. De kip is gaar als die een kerntemperatuur van 75 graden Celsius heeft bereikt.
• Haal de kip eruit, snijd of pluk het in stukken en doe het terug in de saus.
• Breng op smaak met peper en zout, en roer eventueel extra Parmezaanse kaas door de saus.
• Serveer over vers gekookte pasta.

Een vleesthermometer is hier echt handig. Zo weet je zeker dat de kip gaar is, zonder dat je moet gissen op basis van tijd alleen.

Tips voor de romigste saus

Alfredosaus kan in de slowcooker soms schiften of te dun worden. Dat voorkom je door een paar dingen in de gaten te houden. Gebruik bij voorkeur volle slagroom in plaats van halfvolle melk. Voeg de kaas pas aan het einde toe, want kaas die te lang meekookt klontert snel. Als de saus toch te dun is, meng dan een eetlepel maizena met een scheutje water en roer dat op het laatste moment erdoor.

Zet de slowcooker ook niet op de hoogste stand als dat niet nodig is. Op laag en langzaam worden zowel de kip als de saus een stuk romiger dan bij hoge temperatuur.

Variaties die goed werken

Chicken alfredo uit de slowcooker leent zich goed voor variaties. Voeg champignons toe voor extra smaak en bite. Spinazie geeft kleur en gaat er de laatste tien minuten bij. Wie het wat pittiger wil, strooit er chilivlokken over of voegt een theelepel Italiaanse kruidenmix toe aan de saus. Bacon in stukjes, uitgebakken en als topping erbij, geeft een lekkere rooksmaak.

Broccoli is een klassieke combinatie met alfredo. Zoals de basisversie van dit recept al laat zien, voeg je de broccoli het beste pas in het laatste half uur toe zodat het beetgaar blijft en niet te zacht wordt.

Wanneer is dit recept juist niet handig?

De slowcooker is ideaal als je de hele dag weg bent en ’s avonds wil eten. Maar als je haast hebt, is dit recept minder geschikt: zelfs op hoog duurt het nog minstens 2 uur. Ook moet je er rekening mee houden dat pasta je apart kookt. Doe je de pasta rechtstreeks in de slowcooker, dan wordt die al snel papperig en absorbeert het te veel saus.

Chicken alfredo uit de slowcooker is op zijn best als je er even de tijd voor neemt en de saus op het laatste moment afmaakt met verse kaas. Zo zet je een eenvoudig maar smaakvol bord pasta op tafel, zonder gedoe aan het fornuis.